Menu



Kerken rond Rijn en Gouwe
Kerkblad editie 3

Zondag 31 januari
ALPHEN AAN DEN RIJN
Adventskerk, Julianastraat
10.00 uur Ds. S. de Vries-Terpstra
Zondag 7 februari
ALPHEN AAN DEN RIJN
Adventskerk, Julianastraat
10.00 uur Ds. L. van Rikxoort


Vieren en Doen
Kerkdiensten. Helaas is het de komende tijd niet mogelijk om een dienst in de Adventskerk bij te wonen (m.u.v. rouwdiensten). Alleen de mensen die nodig zijn om de dienst te houden en uit te zenden, zijn in het gebouw aanwezig. Een heel pijnlijke en verdrietige maatregel, maar op dit moment onvermijdelijk; we rekenen op uw begrip daarvoor. En we hopen en bidden dat dit niet lang hoeft te duren! Alle kerkdiensten worden uitgezonden via YouTube, de draadomroep en Kerkomroep.nl; sommige ook via Studio Alphen. Dank aan de vrijwilligers die dit elke zondag weer mogelijk maken!
Zondag 7 februari . Zondag 31 januari hoop ik voor te gaan in de Adventskerk. De kerk is dan, op een paar medewerkers na, leeg. Toch weet ik me verbonden met u: verbonden in Christus, verbonden via de draadomroep, de livestream en natuurlijk verbonden in gebed. In deze dienst wil ik met u nadenken over verbondenheid. We doen dat met Paulus, die (op afstand!) aan de Korintiërs schrijft over Christus die in ons is (2 Kor. 13:5). Een goede dienst gewenst, in liefdevolle verbondenheid! Ds. Sara de Vries
Zondag 7 februari zouden we een jeugddienst houden. Omdat we het lastig vinden daar vorm aan te geven met zo’n minimale bezetting, hebben we besloten om de jeugddienst niet door te laten gaan. Wél is er een ‘gewone’ onlinedienst. Jammer, dat we moesten afschalen, maar zonder het evangelie hoeven wij het niet te doen en de lofzang wordt toch gaande gehouden. Wat dat laatste betreft denk ik, dat we best wat groter mogen denken. Niet alleen maar aan die 10, 11 mensen in de Adventskerk, maar aan al die gemeenten die op zondag, zij het met weinigen, toch de juiste toon proberen te zetten. Met elkaar is dat nog een heel koor! Hoe dan ook: een goede dienst gewenst via de draadomroep, kerkomroep.nl of de livestream via de website van de kerk. ds. Leo van Rikxoort
Giften. Dhr. Geerlof ontving € 20 voor de kerk, en ds. Van Rikxoort ontving € 30 ter vrije besteding, waarvoor hartelijk dank!
Giften HVD.
Rekeningnummers. Om vanuit huis bij te dragen aan de collectes kunt u uw gift overmaken naar de volgende rekeningnummers: Diaconie NL10 ABNA 0892 4926 27, College van Kerkrentmeesters (voor eredienst en pastoraat) NL78 RABO 0373 7150 13. Wilt u erbij vermelden voor welke zondag(en) uw gift bestemd is?
Collecte-app Appostel. Er is nu nog een mogelijkheid bij gekomen om digitaal te geven aan de collectes: de app Appostel en de bijbehorende collectewebsite collecte.adventskerk.info. Het werkt heel gemakkelijk: u maakt een account aan (hiervoor heeft u uw registratienummer nodig, dat op het kerkbalansformulier vermeld is; mocht u dit nummer niet meer hebben, dan wordt dit voor u ingevuld door het kerkelijk bureau); u koopt een tegoed via iDeal; en vervolgens bepaalt u elke zondag per collecte hoeveel u wilt bijdragen. U kunt het tegoed dus zien als uw digitale collectebonnen: die koopt u ook in één keer om ze over meerdere collectes te verdelen. En net als bij collectebonnen is uw gift via Appostel aftrekbaar van de belasting. Op www.adventskerk.info (onder ‘Digitale collecte’) vindt u uitgebreide informatie en duidelijke instructiefilmpjes hierover. Van harte aanbevolen!
Agenda.
Maandag 1 februari
20:00 uur: Vergadering CKRM
Maandag 8 februari
20:00 uur: Vergadering Kleine Kerkenraad



Omzien naar elkaar

Bloemen. Op zondag 17 januari gingen de bloemen met een groet van de gemeente naar mw. M. Wolf-Groenendijk, Serenadestraat 21, en ter bemoediging naar mw. A.C.W. Schuitemaker-van Wilgen, Tolstraat 108. Op zondag 24 januari gingen de bloemen ter bemoediging naar mw. N. Blom-Oudshoorn, Klompenmaker 242, en fam. Baerveldt-Timmer, Borneostraat 11.
Meeleven. Mevrouw H. Van ’t Wout-Kits moest worden opgenomen in Alrijne, Leiderdorp. Gelukkig sloeg de behandeling goed aan en ik mocht haar thuis opzoeken. Ik ontmoette een dankbaar echtpaar. Zegen gewenst in het verdere herstel!
Hartverwarmend! Zo hebben we het welkom in de Adventskerk ervaren. De dienst van 17 januari was een hoopvolle start van mijn tijd als dominee in deze gemeente. Wat is er een werk van gemaakt om er ondanks de beperkingen van deze tijd toch een feestelijk begin van te maken! Filmpjes, kaarten, e-mails, bloemen, allerlei cadeautjes: na een week zijn we nog steeds aan het uitpakken en nagenieten. Dank aan iedereen die hieraan heeft meegewerkt! Het fijne huis aan de Bergmolen wordt ondertussen steeds meer een thuis en we vinden stap voor stap onze weg in het dorp. Veel dank ook aan allen die ons hierin hebben geholpen. De appelboom die we kregen staat inmiddels in onze tuin. Een prachtig symbool vind ik dat. Net als de appelboom mogen wij nu gaan wortelen in de Alphense grond. Er zal regen komen en zonneschijn. De wind zal opsteken, de seizoenen zullen elkaar opvolgen en ondertussen mogen we wortelen, in het vertrouwen dat we op de juiste tijd mogen vruchtdragen. En we geloven van harte: God is het die doet groeien! (1 Kor. 3:7) Zo zullen we ook als gemeente met elkaar mogen optrekken in de tijd die komt. Onder alle omstandigheden mogen we er voor elkaar zijn en met elkaar meeleven. We mogen samen verder groeien in geloof, hoop en liefde. Ik zie er enorm naar uit om u en jou te leren kennen! Voorlopig zal dat vooral op afstand zijn: een telefoongesprek, een e-mail, of misschien een toevallige ontmoeting op straat. Spreek me gerust aan op wanneer je me ziet lopen, bel maar voor een praatje of een vraag; ik hoop dat we elkaar snel weten te vinden. Een hartelijke groet, ook namens Irmen, Jildou, Sytze en Jelle!
ds. Sara de Vries-Terpstra

Meeleven. Vóór Kerst was ik bij dhr. J. Snijders. Hij is ernstig ziek, maar toen ik op 21 januari weer contact had, bleek dat er gelukkig sprake was van stabiliteit. Maar hij beseft maar al te goed dat ’t een dag later weer anders kan zijn. Dhr. A.G.A. Pennewaard heeft een nieuw medicijn gekregen en hoopt dat ie daar binnenkort resultaat van bemerkt. We leven ook mee met de familie De Kort-van den Akker uit Hazerswoude Dorp, van wie een schoonzoon ernstig ziek is. Mw. J. de Jong-Doornekamp is naar Overrhyn in Leiden gegaan, schreef ik vorige keer. Als ik dit schrijf (22-01) verblijft ze een paar dagen in Alrijne en is het onduidelijk of ze daarna terug kan keren naar Overrhyn of naar een revalidatiecentrum moet. Uiteraard speelt er nog veel meer in de gemeente. Verdriet en zorg. Ik kan er in dit blad niet alles over vertellen. Verdriet is er gekomen in het leven van de familie Burggraaf en de familie Kleijn. Geliefde moeders, oma’s en overgrootmoeders (die soms omi’s worden genoemd). Ik schreef over beide overledenen een woord ter gedachtenis. De Here zij alle gemeenteleden die het moeilijk hebben naar lichaam en ziel nabij.
Dat woord heb ik niet bedacht. Mevrouw Den Houter noemt de startzondag (van 20 september jl.) zo, omdat na afloop van de dienst stroopwafels bij gemeenteleden zijn gebracht. Ook in Westerhove. En daar is toen een, naar het schijnt dure, zonnebril gevonden. Wie sinds die zondag een dergelijke zonnebril mist kan contact opnemen met mevrouw Den Houter (472815).
In de viering in het kader van de week van gebed op vrijdag 22 januari lazen we o.a. Marcus 6:30-44. Jezus zegt tegen de apostelen: ‘Geven jullie hun maar te eten.’ Die ‘hun’ zijn vijfduizend mensen. Hoe voed je die met vijf broden en twee vissen? Er blijken uiteindelijk nog twaalf manden met brood over te zijn en ook nog wat vis. In de overdenking zei ik dit (en ik geef het nog maar een keer door ter overdenking): ‘Ik denk dat wij moeten leren, dat ook in schrale tijden, er nog zoveel is dat ons gegeven is, dat als we op de Here Jezus Christus vertrouwen, we er toch van mogen delen. Binnenshuis, binnen de kerk, maar ook aan gasten en vreemdelingen, als kerken samen… We zullen er van opkijken hoeveel we uiteindelijk nog overhouden.’
We mogen terugzien op een mooie zondag waarop collega De Vries-Terpstra aan onze gemeente verbonden werd en zij intrede deed. Wat ik er vooral van onthouden heb, is dat we juist in een woestijntijd – en dat is toch de tijd die we nu beleven – ons mogen laven aan wat God ons in Jezus Christus aanbiedt. Zo was het een boodschap van hoop en bemoediging. Ik denk dat het ook wel op z’n plaats is collega De Jonge hartelijk te bedanken voor alle bezoeken die hij heeft afgelegd en de vele uitvaartdiensten waarin hij een troostvol woord mocht spreken en het verdriet en de dank bij de Here God mocht brengen. Ik neem er mijn basque voor af! Nogmaals veel dank. Het ga u en uw echtgenote goed onder de zegen van de Here. Voor u en jullie allemaal een hartelijke groet. Houd goede moed!
ds. Leo van Rikxoort
In Memoriam. Sara Schellingerhout werd als op éen na jongste geboren in 1925. Als kleuter voer ze mee op het schip van haar vader en moest ook een keer uit het water gered worden. Omdat haar moeder ziekelijk was, zocht vader werk aan de wal en vond dat bij de dakpannenfabriek. Zo groeide ze op aan de Grijpesteinstraat, waar een tante kwam helpen in het gezin en een sterke band ontstond met haar oudere zus Gré. Van haar 15e tot haar 20e maakte ze de oorlog mee en kreeg verkering met haar buurtgenoot Henk Houweling. Hun huwelijk werd ingezegend met Phil. 4:6 - "Weest in geen ding bezorgd". Ze gingen inwonen bij Henks moeder. Elly werd als eerste geboren, na verhuizing naar de Karel Doormanstraat kwamen Carolien, Henk en Margriet. Haar man werkte bij Samsom, maar deed ook vrijwilligerswerk voor de kerk en speeltuin Kindervreugd. Na de bouw van een clubhuis was ook zij gastvrouw bij allerlei festiviteiten. In de jaren 70 verhuisde het gezin naar de Sterrenlaan, waar ze kerkelijk bij De Bron gingen horen. Toen de kinderen éen voor éen het gezin verlieten, brak voor haar de tijd aan dat ze wel 10 x oma werd. Wat paste ze graag op! Toen ze 65 was werd ze weduwe, maar bleef actief. Ze zocht de kerk van haar jeugd weer op, de Adventskerk, en kwam ook weer dichterbij: in de Magnolia wonen. Tot 17 x toe werd ze overgrootmoeder. In sept. 2018 kwam ze door een val in het ziekenhuis en weldra in Leithenrode terecht. Wat was ze blij dat ze febr. 2019 een plek kreeg op De Oever en weer in Alphen was. Bloedarmoede maakte dat ze elke 5 weken een transfusie nodig had. Maar ze bleef handwerken, lezen en zich van alles op de hoogte stellen. Op 31 december stierf haar broer Jan. De dagen erna ging ze hard achteruit en op 6 januari is ze omringd door haar kinderen, die intensief met haar meegeleefd hebben, ingeslapen. In de dankdienst voor het leven van deze blijmoedige vrouw stonden we stil bij Hebreën 11: "In dit aardse de belofte niet verkregen hebbende, zochten zij naar een beter Vaderland", alvorens haar bij haar man te begraven. R.H.M. de Jonge
In Memoriam. Donderdag 7 januari is op 81-jarige leeftijd Jacoba Cornelia Burggraaf, Witte de Withstraat 15, overleden. Een dag eerder was ik bij haar. Met horten en stoten vertelde ze – met haar laatste krachten – over haar leven. Hoe het was gelopen, hoe het was gegaan. Een heftig verhaal. Je zou het kunnen samenvatten met het woord ‘bewogen’. Het was niet een leven dat wat voortgekabbeld is en waarin alles van een leien dakje ging. Ik zou er nog een woord bij willen noemen: ‘dapper’. Haar zus Anc merkte op dat ze nooit klaagde en altijd opgewekt was. Iemand anders zei, dat ze veel had gezorgd. En dat ze trots was op haar kleinkinderen. Tegelijk, zei weer een ander, zijn er verschillende beelden van moeder en oma. We houden ons eraan vast dat voor God het ‘plaatje’ compleet is. Op die woensdag vroeg ze me psalm 42 te lezen. Zoals een hinde verlangen kan naar levend water, zo verlangde Coby naar God. Zo heb ik het begrepen. Haar levenskaars was opgebrand. Woensdag 13 jaunari hebben we haar begraven op de Oosterbegraafplaats. Voorafgaand aan de begrafenis kwamen we in besloten kring bijeen om haar voor Gods aangezicht te gedenken. We luisterden naar muziek, kleinkinderen lazen een gedicht voor, zus Anc sprak woorden van gedachtenis, we luisterden en overdachten Prediker 3, over de tijd en over wat boven de tijd uitstijgt. Allen die haar moeten wissen we van harte troost en kracht van Omhoog! ds. Leo van Rikxoort
In Memoriam. Vrijdag 15 januari jl. is in Rietveld mw. Jannie Kleijn – Koetsier overleden. Ze bereikte de hoge leeftijd van 91 jaar. Bijna 48 jaar was ze gehuwd met Pieter Kleijn. Hij ontviel haar op 29 februari 2000. Onlangs kreeg ze corona. Wonder boven wonder kwam ze dat te boven, maar ongetwijfeld heeft ze er wel een knauw van gehad en heeft het haar conditie geen goed gedaan. De kinderen noemden moeder een lieve moeder. De kleinkinderen waren het ermee eens. Ze was een oma waarbij zo’n beetje alles mocht. Niks was haar teveel. Jannie Kleijn werd ook omschreven als een nuchter iemand, die de dingen nam zoals ze kwamen. Naast haar drukke gezin, dat veel van haar vergde, was ze ook nog eens werkzaam in de winkel die ze (ik meen tot 1978) hadden. Jannie had veel aan haar geloof. Ze sprak er niet zoveel over, maar uit haar leven sprak wel dat het heel belangrijk voor haar was. Trouw ging ze naar de kerk. Ook bezocht ze de avonden van de Confessionele Vereniging. Het geloof stempelde haar leven. Vrijdagmiddag 15 januari, net voor haar overlijden, hebben we haar in het gebed nog aan de Here God opgedragen. We weten niet of zij het heeft gehoord en meegekregen, maar we vertrouwen erop dat God dat gebed wél heeft gehoord. En verhoord. Dat zij in vrede is heengegaan. Donderdag 21 januari hebben we haar bij haar man begraven op de Oosterbegraafplaats. Daaraan voorafgaand hielden we de afscheidsdienst in de door haar geliefde Adventskerk. Uit de mond van familieleden hoorden we woorden van gedachtenis, we lazen en overdachten Psalm 23 en een gedeelte uit Johannes 10. Over de Heer die haar Herder was en de onze wil zijn. Dat die Herder er ook in het leven van de nabestaanden van Jannie Kleijn-Koetsier bij zal zijn, is mijn hartelijke wens. ds. Leo van Rikxoort


Bestuur & beleid