Menu




Niemand leeft voor zichzelf,
niemand sterft voor zichzelf.
Wij leven en sterven voor God onze Heer:
aan Hem behoren wij toe.

(naar Rom. 14:7-8)

Anna Vermaak

overleden dinsdag 13 juli 2021 op de leeftijd van 92 jaar

Anna (Annie) Vermaak werd 24 december 1928 geboren en beleefde haar kinderjaren in de Tuinstraat. Ze was een keer erg ziek van rode hond, was de beste van de klas en leerde van haar moeder (Cor Mulder) goed handwerken. Toen ze in de 7e klas zat, werd ze van school gehaald om moeder te helpen die ernstig ziek was en weldra stierf. Als 14-jarig meisje moest ze in haar plaats het gezin runnen: eten koken voor vader en de broers die hongerig thuiskwamen uit de motorenfabriek, terwijl dat steeds slechter te krijgen was naarmate de oorlog vorderde, hun overalls uitwassen, etc. Inmiddels was de familie verhuisd naar de Bilderdijkstraat. Na de bevrijding hertrouwde vader met Lijdia den Hollander, met wie Annie ook na zijn dood altijd bleef samenwonen. Na wat gewerkt te hebben als coupeuse werd ze in 1958 in het nieuw gestichte Rijnzate aangenomen en werd hoofd van de linnenkamer. Later haalde ze ook haar diploma’s voor de keuken en was waarnemend directrice aan de zijde van dhr. Wolf. Totaal 29 jaar heeft ze met veel voldoening dit werk gedaan. Ze was een doorzetster, er ging leiding van haar uit. Daarna wijdde ze zich aan de verzorging van haar pleegmoeder, die leed aan epilepsie. In de wijk Lage Zijde was ze jarenlang bezoekzuster: jaarlijks ging ze bij 60 oudere gemeenteleden op bezoek, waarbij ze altijd afsloot met Schriftlezing en gebed. Annie was veelzijdig begaafd: naast handwerken kon ze ook prachtig schrijven en tekenen. Terschelling was haar favoriete vakantieplek. In 1992 stierf haar pleegmoeder, in 1995 nam ze de flat in de A.D. Sacharovlaan over van haar schoonzus. Steeds meer mensen om haar heen vielen weg, al kon ze tot op hoge leeftijd gelukkig rekenen op enkele familieleden en mw. van Wieringen-Kramer, die de boodschappen deed. De laatste maanden gingen haar krachten heel sterk achteruit. Dankzij haar ‘gedienstigen’ en de thuishulp hoefde ze niet meer te verkassen en is ze op 13 juli in haar slaap overleden. In de rouwdienst in de aula voorafgaand aan de begrafenis op 19 juli beschreven neef Aad Lieftink en ik haar leven en zochten we troost in Romeinen 8: ‘Niets kan ons scheiden van de liefde van Christus.’ Bij het uitdragen werd gezongen: ‘Ik zie een poort wijd openstaan.’ R.H.M. de Jonge