Menu




Niemand leeft voor zichzelf,
niemand sterft voor zichzelf.
Wij leven en sterven voor God onze Heer:
aan Hem behoren wij toe.

(naar Rom. 14:7-8)

Dirk de Bruijn

overleden zaterdag 3 juli 2021 op de leeftijd van 91 jaar

Op 3 juli is Dirk de Bruijn overleden. Hij is 91 jaar geworden. Op vrijdag 9 juli werd hij begraven vanuit de Adventskerk, acht maanden na het overlijden van zijn vrouw, Tina de Bruijn-Kelderman. Ze zijn bijna 66 jaar getrouwd geweest en waren al 73 jaar een stel. Wat hadden zij het goed samen, en wat viel het hem zwaar om alleen verder te moeten. Moeilijke maanden waren het. Eenzaam voelde hij zich. En toen bleek hij ook nog ziek te zijn. In de dienst hoorden we heel toepasselijk van het verlangen naar een hemels leven, een leven zonder pijn. De liederen en teksten had hij zelf aangereikt. We hadden er ook wel over gesproken. Dhr. De Bruijn vroeg zich af: hoe zou ik tussen al die miljarden mensen daar in de hemel, Tina toch kunnen terugvinden? We gingen in gedachten terug in de tijd, toen Dick 14 jaar was. Hij werkte bij de Veevoederfabriek, de Leerhoeve in de Hooftstraat. Als jongste bediende werd hem uitgelegd hoe de telefoon werkte. Dhr. De Bruijn wist zich dat moment nog goed te herinneren. Hij dacht: ‘oh, als ik die toch maar nóóit hoef te gebruiken!’ Wat een verschil met de man van 91 ie hij geworden was, die een iPhone, iPad en computer gebruikte. ‘Dat had u zich toen niet kunnen voorstellen, dat u nu via Facebook contact met iedereen kunt hebben!’ zei ik. Die digitale wereld is een nieuwe dimensie in ons denken. Ik geloof dat het met de hemel net zo is. We kunnen ons nu nog niet voorstellen hoe dat zal zijn en proberen te bedenken hoe we elkaar dan zouden kunnen terugvinden. We stellen ons de hemel dan voor, op de manier waarop we hier en nu leven. Paulus zegt ons daarover: we kijken nu nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Die nieuwe dimensie zal ons wel geopenbaard worden, wanneer Jezus Christus terugkomt. En tot die tijd doen we het met de beelden die we hebben, zoals uit de Openbaring van Johannes, en dan mogen we daar troost vinden, want God laat niet los wat hij begon. In de liefdevolle woorden van zoon Dick, ook namens Nico, Hans en Ad, hoorden we hoeveel hun vader had betekend voor het gezin. We wensen hen, en allen die hem zullen missen, Gods troostende nabijheid toe. Ds. Sara de Vries-Terpstra