Menu




Niemand leeft voor zichzelf,
niemand sterft voor zichzelf.
Wij leven en sterven voor God onze Heer:
aan Hem behoren wij toe.

(naar Rom. 14:7-8)

Bart van Ettikhoven

overleden zaterdag 4 mei 2019 op de leeftijd van 88 jaar

Op zaterdag 4 mei overleed op de leeftijd van 88 jaar de heer Bart van Ettikhoven (Westgouweweg 7a). Zijn overlijden kwam niet onverwacht, maar volgde op een kort ziekbed van enkele weken. Op zaterdag 6 april vierde hij met familie en vrienden nog uitgebreid zijn verjaardag in een gelegenheid in Aarlanderveen, waar hij het stralend middelpunt was. Slechts een klein aantal dagen later werd hij ziek en bleek tijdens een ziekenhuisopname dat de artsen niets meer voor hem konden doen en keerde hij naar huis terug om te sterven. En ‘vader Bart’ had er vrede mee, meermalen vertrouwde hij me in die dagen toe dat hij een dankbaar mens was dat terug kon kijken op vele goede en mooie dingen. Hij was een veehouder in hart en nieren en samen met zijn vrouw, Nel de Bruijn, mocht hij toegewijd bouwen aan het bedrijf van zijn schoonouders, toen nog aan de Gouwsluisseweg. Een mijlpaal in het gezin was de verhuizing naar de Westgouweweg, waar een nieuw bedrijf meer ruimte en daarmee nieuwe mogelijkheden bood, niet alleen voor de melkveehouderij, maar ook voor de verschillende bedrijfstakken (transport, grondverzet en bloemen) waar enkele kinderen mee begonnen waren. Groot verdriet in het leven van Bart was het plotselinge overlijden van ‘moeder Nel’ op 7 maart 2007. Met haar heengaan had zijn leven veel van z’n glans verloren. Afleiding vond hij in de betrokkenheid bij zijn kinderen en kleinkinderen en verschillende bezigheden in het bedrijf. Troost zocht en vond hij in het spelen van geestelijke liederen op het orgel, steevast besloten met het ‘Abba, Vader’. Hieruit bleek dat het geloof belangrijk voor hem was en wist hij zich afhankelijk van God die met het leven gaven en talenten had gegeven om er als een ‘rentmeester’ mee aan de slag te gaan. Verdieping van zijn geloof gaf op een vroege morgen in het voorjaar van 2015 het ongeval met een ‘quad’, waardoor hij te water raakte en klem kwam te zitten en enkele uren lang de dood in de ogen keek en op het nippertje werd gered. Vier jaar mocht hij hierna nog leven, zich bewust van de betrekkelijkheid van de dingen en zich voorbereidend op de naderende dood. ‘Ik ben niet bang’, zei hij verschillende keren en dat, omdat hij zichzelf overgeven kon aan Gods trouwe, liefdevolle en vooral genadige Vaderhand. Tijdens de dankdienst voor zijn leven op maandag 13 mei in de Adventskerk stonden we bij deze dingen stil en speelde het orgel en zongen we bij het uitdragen dat lied waar Bart zelf steevast zijn orgelspel mee besloot: ‘Abba, Vader, U alleen, U behoor ik toe…!’ J. Henzen