Menu




Niemand leeft voor zichzelf,
niemand sterft voor zichzelf.
Wij leven en sterven voor God onze Heer:
aan Hem behoren wij toe.

(naar Rom. 14:7-8)

Suzanna Wilhelmina Koppejan-Jansen

overleden donderdag 2 mei 2019 op de leeftijd van 89 jaar

Suze Jansen werd geboren in Axel in een gezin met 5 kinderen. Al spoedig werd haar vader overgeplaatst naar Terneuzen, waar haar kindertijd zich afspeelde. Na de huishoudschool ging zij de huishouding doen in de predikantsfamilie Van Nes. Die had in een Jappenkamp gezeten, waar moeder en kinderen trauma`s aan overgehouden hadden. Toen de dominee een beroep kreeg naar Meliskerke op Walcheren, werd zij gevraagd om mee te gaan en dat deed ze. Ze ging er ook ter catechisatie en deed belijdenis. Haar tekst was Psalm 23. Over de Goede Herder, die ons door het dal der schaduwen leidt naar Zijn licht. Maar wat wist zij van dat dal? Het leven lachte haar toe. Ze zong graag en ging op een koor. Daar leerde ze haar latere echtgenoot Henk Koppejan kennen toen ze 18 was. Hij moest nog een hele studie volbrengen, maar toen dat klaar was en hij een baan kon krijgen in Zoetermeer en ze daar ook woonruimte vonden, gingen zij in 1955 trouwen. In de jaren die daarop volgden kwamen de kinderen: Henk Jr., Cok, Peter en nog een dochter: Ritha. Na 35 goede jaren in Zoetermeer - de kinderen waren inmiddels getrouwd en de eerste kleinkinderen gingen komen -, kon haar man vervroegd met pensioen. Ze besloten vanuit de drukke Randstad de Zeeuwse ruimte weer op te zoeken en vestigden zich in Kortgene op Noord Beveland. Ook daar was haar man actief in het kerkenwerk, waarin ze van harte meeleefde. Ze hadden een grote tuin rond het huis, waarin ze graag bezig was. Ook was zij een gezellige oma en genoot als de kleinkinderen kwamen logeren. "Wat heb ik toch een mooi leven gehad" verzuchtte ze menigmaal. Maar in 2001 overleed haar schoonzoon Evert in Alphen. Dat werd de aanleiding om naar deze omgeving terug te komen. De andere kinderen woonden in Zoetermeer, Haarlem en Zeewolde. Zij en haar man werden trouwe kerkgangers in de Adventskerk. Vijf jaar geleden waren er de eerste tekenen van haar mentale aftakeling. Haar man, die zij zolang terzijde had gestaan, werd nu haar mantelzorger. Dat werd allengs zwaarder, tot het thuis niet meer ging. Op 17 december 2017 werd zij opgenomen in huize Oudshoorn. Zij werd met veel begrip en liefde omringd op Bospad 8. Maar de totale hulpbehoevendheid maakte deze eens zo energieke vrouw vaak boos en opstandig. Dat was voor haar man, die haar elke middag ging bezoeken, heel verdrietig om mee te maken. Zodat we ook dankbaar kunnen zijn, dat zij dit dal van verlatenheid en eenzaamheid nu achter zich heeft mogen laten om in het licht te komen, dat God zijn kinderen bereid heeft. Op 10 mei was de afscheidsdienst in de Adventskerk en onder grote belangstelling werd zij op de Oosterbegraafplaats ter aarde besteld. R.H.M. de Jonge