Aanvangslied: Psalm 89: 1
Na Votum: Psalm 89: 6
Na Verootmoediging: Gez. 48: 6
Na Genadeverk.: Gez. 48: 9
Na Gebod: Gez. 48: 10
Na Schriftlezingen: Psalm 105: 1, 17 en 18
Na Verkondiging: Gez. 330
Slotlied: Gez. 454: 1 en 4
Zegen.


"Jethro, schoonvader van Mozes en priester van Midjan", dat is de titel die ik plaats boven de preek van vanmorgen. "Jethro, schoonvader van Mozes en priester van Midjan, een man die, zo lezend in Exodus, door zijn wijsheid en zachtmoedigheid, door zijn mildheid en ruimdenkendheid een grote indruk op me maakte en die me de vraag deed stellen wie die Jethro nu eigenlijk was.
We komen hem voor het eerst tegen in Exodus 2. Mozes heeft in een uitbarsting van grote woede een Egyptenaar doodgeslagen toen hij zag dat die man een Hebreeër, een volksgenoot van Mozes mishandelde. Het was een onbezonnen en onverstandige daad van Mozes en toen hij er tot zijn grote schrik achterkwam dat deze niet onopgemerkt was gebleven, was hij zijn leven in het land van de farao niet meer zeker. Vluchten moest hij en wel direct.
"Zo kwam hij in Midjan terecht", lezen we in het 15e vers van Exodus 2 en dan luidt het vervolg: "en daar ging hij bij een put zitten".
Midjan, een uitgestrekt gebied ten oosten van Egypte, helemaal aan de andere kant van de woestijn, een gebied dat we nu kunnen plaatsen in het noorden van Saoedi Arabië.
Opvallend hoe Mozes in zijn eentje een groot deel van de reis heeft afgelegd die hij later met het volk Israël zou ondernemen; je zou bijna denken (en waarom zouden we dat niet doen) dat deze weg nodig was, ja, door God Zelf gegeven en gewezen om het volk later tot ervaren leidsman te kunnen zijn.
En dan komt Mozes aan in Midjan; Midjan: Grote vlakten met hier en daar wat gras waar de rondtrekkende herders hun schapen en geiten lieten grazen en als dat op was, dan werden de tenten opgebroken om naar het volgende stukje groen te gaan.
Midjan, Mozes gaat zitten bij een put en dat natuurlijk om te drinken en zijn watervoorraad bij te vullen, maar ook omdat een waterput een plaats bij uitstek is om mensen te ontmoeten bij wie hij wie weet wel zich aan zou kunnen sluiten en met wie hij wie weet wel verder zou kunnen gaan.
Als de knecht van Abraham op zoek naar een vrouw voor Izaäk en als een Jakob op de vlucht voor zijn broer Esau, zit Mozes bij de put in dat voor hem zo vreemde land Midjan.
En dan lezen we in het 16e vers: "De priester van Midjan had zeven dochters. Zij kwamen daar water putten en vulden de drinkbakken om de schapen en geiten van hun vader te drinken te geven".
Zeven dochters van de priester van Midjan. 'De priester van Midjan', het klinkt zo vanzelfsprekend dat je bijna denken zou dat die priester behoorde tot het volk Israël en dat hij bekend was met die ene God die door dat volk beleden wordt als Heer.
Maar nee, niets van dit alles, Jethro was gewoon priester in de godsdienst van Midjan, een godsdienst waarover niet veel bekend is, maar die ongetwijfeld de dienst aan meerdere goden betrof, een godsdienst waarin Jethro als priester een bemiddelende rol vervulde tussen goden en mensen.
Jethro, zijn naam betekent 'hoogheid' of 'eminentie' en in Exodus 2 wordt hij Reüel', vriend van God genoemd.
Een afgodendienaar en dan toch een vriend van God, een afgodenpriester en dan toch een hoogheid' genoemd. Niets van tegenstellingen en niets van vijandschap, niets van de ander beoordelen op waar hij vandaan komt en welk geloof hij belijdt.
Jethro, een afgodendienaar en een heiden, maar tegelijkertijd een mens die duidelijk rechtvaardig en niet zelfingenomen is en die met een open blik en een open hart de ander tegemoet treedt.
Nadat hij van zijn dochters gehoord heeft dat hij ze geholpen heeft bij de waterput, haalt hij Mozes binnen alsof het iemand uit zijn eigen volk en van zijn eigen godsdienst is en dan schenkt hij hem nota bene ook nog één van zijn dochters.
Wat een ruimte geeft het Boek Exodus hier en wat kunnen we in die priester van Midjan duidelijk zien hoe de Geest van God Zich niet beperkt tot dat ene uitverkoren volk, maar hoe die Geest beweegt over de gehele aarde. Ik moet denken aan die tekst uit 2 Kronieken 16: 9 waarin we lezen: "De Heer laat voortdurend zijn ogen over de aarde rondgaan en biedt iedereen hulp die hem met heel zijn hart is toegedaan".
En ja, natuurlijk denken we dat dat bij Jethro niet het geval was, want hij geloofde immers niet in de God van Israël, hij kende de Here immers niet.
Nee, en dat net zo als al die mensen waar ook ter wereld die opgegroeid zijn in de context van andere godsdiensten, die geen andere goden kennen dan diegenen met wie ze door hun ouders vertrouwd zijn gemaakt.
Mensen ook uit onze tijd en cultuur die van huis uit niets meer meegekregen hebben van het Christelijk geloof, mensen die als ze ernaar gevraagd worden niet eens weten wat de betekenis van Pasen is.
Maar wat kunnen die mensen aardig zijn en rechtvaardig, wat moeten wij vaak beschaamd toegeven dat mensen buiten de kerk of vanuit andere godsdiensten het nogal eens beter doen dan wij. Het is de Geest van God die waait waarheen Hij wil en die mensen als een Jethro oog en hart geeft voor de naaste ongeacht zijn afkomst, godsdienst of cultuur.
Ja, maar hoe zit het dan met het Christelijk geloof, maakt het dan niet uit wat of in wie je gelooft, wat of wie de bron van je leven is?
Ik moet denken aan die jongeman die ik een paar weken terug ontmoette en die me vertelde dat hij geen Christen was, omdat hij het Christelijk geloof niet van huis uit had meegekregen. Een aardige kerel vond ik hem, met duidelijk oog voor het welzijn van de ander en van God en van Jezus wist Hij een beetje van horen zeggen, maar kennen deed hij Ze niet.
Gaat zo iemand dan verloren, wordt zo iemand dan niet gered, wordt zo iemand dan niet behouden?
En dan hoor ik hem nog zo zeggen: "Ik ben niet gelovig, maar ik sta er wel open voor".
Ik sta er wel open voor, ik wijs God niet bij voorbaat af, als Hij mijn levenspad kruist, zou het best weleens heel veel kunnen veranderen in mijn bestaan.
En zo keren we als vanzelf terug naar Jethro, naar die afgodendienaar, naar de priester van Midjan.
Zijn kracht is de waardigheid waarmee hij zijn ambt draagt en de liefde waarin hij mensen niet afwijst, maar ze in liefde ontvangt. Zijn kracht is de ruimte waarin hij zich niet angstig verschuilt achter dogma's, maar waarin hij aandachtig luistert naar de verhalen die zijn schoonzoon Mozes over de Here vertelt.
Verhalen van wonderen en tekenen, verhalen van bevrijding en een nieuw begin. Verhalen die Mozes zo vol dankbaarheid en enthousiast vertelt dat Jethro ze voor zijn ogen ziet gebeuren.
En dan zegt hij in het 10e en 11e vers: "Geprezen zij de Heer, dat Hij jullie uit de macht van de Egyptenaren en de farao heeft bevrijd, dat Hij het volk verlost heeft van de onderdrukking door de Egyptenaren door wie jullie met zoveel minachting behandeld zijn. Nu zie ik in dat de Heer machtiger is dan alle goden".
Jethro, hij stond open voor het verhaal van God, Jethro, hij liet die getuigende en enthousiaste woorden over Gods bevrijdende daden toe in zijn hart en hij kwam tot geloof: "Nu zie ik in dat de Heer machtiger is dan alle goden".
Prachtig en indrukwekkend om te zien hoe wie ruimte geeft aan de ander en open oor en open hart heeft voor het Woord van God door ditzelfde Woord bevrijd wordt tot dienst aan de Ene, de Enige, die leven geeft in overvloed.
Ja, heel mooi, maar dan moeten er wel bezielde, begeesterde vertellers zijn die dat Woord van God doorgeven.
Mozes was zo'n verteller, maar ook Paulus en wat had hij een indrukwekkend verhaal van bevrijding toen op zijn reis naar Damascus de Here Jezus als de Levende aan hem verscheen. Paulus zegt zelf in het 12e hoofdstuk van zijn Brief aan de Gemeente van Rome: "Welkom zijn zij die goed nieuws verkondigen." en: "Door te luisteren komt men tot geloof, en wat men hoort is de verkondiging van Christus".
Verkondigen van Christus, vertellen van wat Hij door zijn leven te geven niet alleen voor ons, maar voor de hele wereld heeft gedaan. Verkondigen dat voor wie in Hem gelooft leven mag in de ruimte van Gods liefde.
Bent u, ben jij ook zo'n verkondiger in Woord en in daad, geroepen in de wereld om Jethro's en om mensen van nu die er open voor staan te vertellen van de grootheid van God en de liefde van Jezus?
Ik moet denken aan de woorden van Lied 3 uit de Evangelische Liedbundel:

U zal ik loven, Heer, met mijn ganse hart.
O God, ik wil uw wonderen verhalen, in U wil ik mij verheugen.
U zal ik loven, Heer, met mijn ganse hart.
Ik zal U maken tot het voorwerp van mijn vreugde. Halleluja.

In de ruimte die mensen geven aan elkaar kan God grote dingen doen, ook vandaag!!